www.musictext.info - teksty piosenek
Ja tu czekam!
Już zamknięte.
Kiedy tu wjeżdżałem, światło było włączone.
Podwójny hamburger z serem...
Popełnia pan błąd.
Już zamknięte.
Światło było włączone!
Chcesz stracić pracę? Zaraz zadzwonię do dyrekcji!
Podwójny hamburger z serem, duże frytki i duży Sprite.
Proszę stąd odjechać.
Co jest, do cholery?
Sprzedawca! Bierz się do roboty i dawaj jedzenie!
Jesteś panem swego ciała.
Kontrolujesz wszystkie swoje czyny.
- Co jest?
- Witam, panie Rice. - Jak leci, Rob?
- Dobrego dnia, Lucy. - Wzajemnie, Rob.
Witamy w Lucky Boy. Czego państwo sobie życzą?
- Zaraz się dowiesz. - Scully i Mulder z FBI.
- Możemy zamienić słówko z pańskim szefem? - W czym mogę pomóc?
Mógłbym pan zrobić nam przysługę i zebrać wszystkich swoich pracowników?
- Coś nie tak? - Popełniono morderstwo.
Niedaleko stad znaleźliśmy samochód. W bagażniku były zwłoki.
- Jaki to ma związek z nami? - W samochodzie był ten znaczek.
To wasza plakietka, czy tak?
"Free For Fridays." To nasza promocja.
Kupujesz jednego Super Patty'a, a drugiego dostajesz za darmo.
Ale w Costa Messa są trzy restauracje Lucky Boy'a...
a w okolicy Orange County ponad 30.
- 32. - Czeka nas robota, więc załatwmy to szybko.
- Wszyscy mają takie plakietki? - Nosimy je tylko w piątki.
"Free For Fridays."
To już wiem, ale czy wszyscy je mają?
A ty? Jak się nazywasz?
Derwood Spinks.
Derwood. Masz swoją plakietkę?
Musiałem zostawić ją w domu.
Jesteśmy zobowiązani nosić je w piątki.
Na pewno nie zostawiłem jej na jakims denacie.
Nie mówiliśmy, że ofiarą był meżczyzna.
Prosimy wszystkich na zewnątrz, a my tymczasem....
rozejrzymy się po kuchnil. - Kim jest ofiara?
Niejaki Donald Edward Pankow.
Znałeś go?
Nie.
Idę po fajki.
Zadzwonię do zarządu.
Niech nam powiedzą, co robić.
Jest takie przysłowie, że lepiej nie zaglądać do kuchni w swojej ulubionej restauracji?
Lucky Boy się do nich nie zalicza.
Chodzi o to, że jest tu wyjątkowo czysto.
- Nie sądzisz? - Chyba tak.
Chcesz powiedzeć, że wysprzątano...
by zatrzeć ślady zbrodni? - Możliwe.
Moim zdaniem to jest miejsce zbrodni.
Więc twierdzisz, że mózg niejakiego Pankow'a...
został usunięty z czaszki tutaj, w tej kuchni?
Gdzieś to musiało się stać.
Obok maszyny do shake'ów, Mulder?
Powinniśmy raczej sprawdzić szafki pracowników.
To nie sala operacyjna.
Nie sądzę, by to była operacja.
A co jeśli jego mózg został zjedzony?
Ludzki mózg jest przysmakiem wśród pewnych plemion na Nowei Gwinei.
- Jesteśmy w Kalifornii. - I co z tego?
Na pewno nie był to mord rytualny.
Mózgu nie usunięto w całości.
A co jeśli został po prostu wyssany z czaszki?
Przez wypiłowany otwór o średnicy 4 centymetrów?
Być może wypiłowany. Możliwe też, że czaszka została rozbita.
A może były to ślady czegoś organicznego?
Jakiejś wydzieliny...
z języka... albo z czułków.
Czyich czułków?
Tego nie wiem.
Popatrz na to.
Czy to krew?
- Tak wygląda.
A to?...
Mózg... Czy to tkanka mózgowa?
Nie, raczej mielone.
- Mielone? - Tak.
Rob Roberts? Tu agent Mulder.
Witam ponownie. Przepraszam, że nachodzę cię w domu.
- Nic nie szkodzi, żaden kłopot. - Mogę wejść?
Tak, oczywiście.
Co... Co mogę dla pana zrobić?
- Mieszkasz tu sam? - Tak, tylko ja.
- Mama czy dziewczyna? - Co?
Daj spokój. Kto po tobie sprząta?
Nikt. Tylko ja. Mieszkam sam.
Mówi się, że mieszkanie kawalera wygląda jak nora niedźwiedzia.
Mam na myśli moje lokum. Ale tutaj...
Można wyczuć zapach sosny.
Dziękuję. Życzy pan sobie czegoś?
Tak, proszę cheeseburgera i duże frytki.
Kiepski dowcip. Przepraszam.
Pan Rice, twój szef...
Powiedział mi, że w piątek zostałeś nieco dłużej.
- To prawda? - Tak, jasne. Piątek.
Wysiadł zamrażalnik.
Zostałem, żeby wyrzucić mięso.
- Zgłosiłeś się na ochotnika? - Tak.
W porządku. Byłeś ochotnikiem.
15 kilogramów kurczaka...
Pan Rice kazał ci wyrzucić resztki... Co z nimi zrobiłeś?
- Wyrzuciłem. - Gdzie?
Do śmietnika... Tuż za restauracją.
To dziwne.
Tak właśnie pomyślałem, dlatego sprawdziłem śmietnik, ale był pusty.
Dziwne, bo śmieci zawsze wywożą w czwartki...
a ty wyrzuciłeś mięso w piątek.
Sam widzisz, że powinno tam jeszcze leżeć, prawda?
Zresztą, nie wiem, co to może mieć wspólnego z morderstwem.
Daj nam znać, jak sobie coś przypomnisz.
Krew.
Ty krwawisz.
Ugryzłem się w usta.
To już chyba wszystko.
Mam nadzieję, że go złapiecie.
Tak, chyba już nawet wiem, kto to jest.
Dzięki.
- Czego chcesz? - Nie, nic.
To spadaj.
Cześć. Wiadomość dla Rob'a Roberts'a.
Nazywam się dr Mindy Reinhart.
Jestem psychiatrą zatrudnionym przez firmę Lucky Boy...
w programie opieki socjalnej.
Rozmawiam ze wszystkimi pracownikami firmy...
w związku z przykrym wypadkiem, jaki wydarzył się ostatnio.
Chciałabym, żebyś wpadł do mojego gabinetu jutro o 11:00.
Wymaga tego firma ubezpieczeniowa.
Mój adres: ośrodek Irwine Medical, pokój 308.
Życzę miłego wieczoru.
Samodyscyplina. To się właśnie liczy.
To jedyna rzecz, jaka odróżnia nas od zwierząt.
Mam nadzieję, że ją posiadasz.
Skąd się bierze samodyscyplina? Nie możesz kupić jej w sklepie.
Nie możesz zamówić jej przez internet. A więc skąd się bierze?
Trochę faktów. Warzyłem kiedyś 160 kilogramów.
Uwierzycie? Ale to prawda.
Żyłem jedzeniem, panie i panowie.
Moje życie kręciło sie tylko wokół jedzenia, ponieważ ciagle byłem głodny.
Rządził mną mój apetyt.
Jadłem wszędzie, gdzie się dało, i nie mogłem przestać.
Nie mogłem przestać, więc postanowiłem wziąć się w garść.
Nie mogłem przestać, dopóki nie powiedziałem:
Jesteś panem swojego losu.
Kontrolujesz swoje czyny.
Czego?
Jak tu wszedłeś?
Nauczyłem się tej sztuczki w pierdlu.
Siedziałem za usiłowanie morderstwa.
Nie wiedziałeś o tym?
Nikt w pracy nie wiedział.
Aż FBI wzięlo się za to morderstwo.
Derwood, czego ode mnie chcesz?
Wiesz, że mnie wywalili.
Taka głupia, nędzna robota.
Gdzie indziej ludzie ubierają się w papierowe kapelusze?
A mnie wywalili.
Ta ruda agentak uważa, że...
jestem głównym podejrzanym.
Ale ja i tak wiem, że to ty.
Twoje pigułki na odchudzanie.
Są twoje, prawda?
Znalazłem je w sobotę rano.
Nie oddałem ich, zawsze to darmowy haj.
Ale wyszła ta sprawa z morderstwem.
Zauważyłem to.
To nie jest sos pomidorowy, człowieku.
Czego chcesz?
Nie wiem. A co masz?
Telewizor, magnetowid.
Jakieś tanie gówno.
Ale wezmę. I całą forsę z konta.
A tobie oddam to i buzia na kłódkę.
Może uda ci się stad zniknąć...
zanim cię złapią za jaja.
A może nie?
Uważaj.
Cześć.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale wczoraj pod domem siedział facet w samochodzie.
Widziałeś? Bordowy samochód.
Nie dzwoniłam na policję, bo wyglądał przyzwoicie.
Sam nie wiem, co ci powiedzieć, Sylwio.
Już go tam nie ma, ale uważaj, może wrócić.
- Jasne. - Dzięki.
Zadzwonię wieczorem i powiem, gdzie masz dostarczyć moje nowe wideo.
Nie próbuj zwiać.
Daleko nie uciekniesz.
Właśnie ciebie szukałem.
Jak się dziś czujesz, Rob?
- W porządku. - Dobrze, że cię złapałem.
Widziałem w okolicy Derwood'a Spinks'a.
- Nie był przypadkiem u ciebie? - Nie, nie widziałem go.
Trzymaj się od niego z daleka. To głowny podejrzany.
Myślicie, że to on?
To raczej opinia tutejszej policji i mojej partnerki.
Pan go nie podejrzewa?
Nie. Myślę, że poszukujemy psychopaty....
który nie potrafi nad soba zapanować.
Jeszcze jedno. To mięso, które wyrzuciłeś...
Co z nim?
- Śmietnik był zamknięty na kłódkę. - Tak.
- Kto ma do niej klucz? - My...
I faceci od śmieci.
Zaraz, o co panu chodzi?
Muszę coś sprawdzić.
Odebrałeś moją wiadomość. Cieszę się, że przyszedłeś.
Chcę tylko porozmawiać o paru rzeczach. Usiądź.
Tu nie ma żadnych reguł, więc jeśli masz coś do powiedzenia...
po prostu wyrzuć to z siebie, dobrze?
To nie był zwyczajny tydzień, prawda?
Nie.
Policja i FBI w restauracji.
Musiałeś to mocno przeżyć.
Raczej tak.
Nie chcemy dopuścić, by te stresy stały się dla ciebie źródłem problemów.
Przerobimy klika standardowych pytań.
Czy cierpisz ostatnio na bezsenność?
Złe sny? Koszmary?
Odczuwasz otępienie, brak emocji?
Miewasz przywidzenia? Omamy słuchowe?
- Czy czujesz, że... - To...
To morderstwo... To, co się ostatnio wydarzyło...
Jaki potwór mógł coś takiego zrobić?
Ja nie wierzę w potwory.
Za to wierzę w ludzi.
A ludzie robią czasem straszne rzeczy...
bo są słabi, chorzy lub przerażeni.
I wierzę, że w głębi duszy...
nawet najgorszy z nas pragnie być dobry.
Czy chciałbyś porozmawiać o czymś, co cię trapi?
Przepraszam. Byłam pewna, że włączyłam sekretarkę.
Mindy Reinhart.
Agent Mulder, w czym mogę pomóc?
Nie, tego zrobić nie mogę.
To byłoby pogwałceniem praw pacjenta.
Przepraszam pana.
Tak? Muszę wracać do pracy.
Wpadniesz później, żebyśmy dokończyli rozmowę?
Nie powinieneś tu przychodzić. Wysłalibyśmy ci ostatnią wypłatę.
Daj mi tylko moją forsę.
Co słychać, killer?
Ty też szykuj dla mnie wypłatę.
Teraz wyjdź.
Z przyjemnością.
To moja szczęśliwa godzina.
A ponieważ już tu nie pracuję...
wiedzcie, że kiedy nikt nie patrzył...
maczałem fiuta w sałatce z groszkiem.
Smacznego.
Jeśli jeszcze ktoś tu jest, to porządnie oberwie.
Tego szukałeś
Zrywam umowę, stary.
Ten facet, Pankow...
Właśnie się dowiedziałem, że miał opróżnioną czaszkę.
Jesteś zdrowo rąbnięty, człowieku.
Masz poważne problemy.
Gdybym to ja był FBI...
uznałbym cię za wroga publicznego numer 1.
Pewnie wyznaczyli za ciebie sporą sumkę...
Więc sam cię wydam.
Mieliśmy dokończyć rozmowę.
Wejdź.
- Chyba potrzebna mi pomoc. - Dlaczego tak sądzisz?
Stale chce mi się jeść.
Ciągle jestem głodny. Staram się powstrzymać tak długo, jak potrafię...
ale w końcu nie mogę już wytrzymać i...
Obwiniasz się?
Obiadasz się i zmuszasz do wymiotów?
Nie. Tylko jem.
Ale miewasz wyrzuty sumienia.
Czuję, że jestem złym człowiekiem.
Istnieje wiele dolegliwości związnych z jedzeniem.
Mężczyźni i kobiety od lat cierpią na podobne schorzenia.
Jedno ich łączy, mianowicie niskie poczucie własnej wartości.
A to wielka szkoda, bo niska samoocena jest niczym krzywe zwierciadło.
Ukazuje ci zniekształcony i brzydki obraz samego siebie.
Jak wyglądałaby Cindy Crawford w krzywym zwierciadle?
Dziwnie?
- Brzydko. - A najprzystojniejszy mężczyzna świata?
Jak wyglądałby Peter Jennings, gdyby spojrzał w krzywe zwierciadło?
- Brzydko. - A ty jak wyglądasz w tym lustrze?
Czy tak wygląda zły człowiek?
Ktoś bezwartościowy? Powiem ci, co ja widzę.
Ja widzę wesoły uśmiech...
Ciepłe brązowe oczy.
Widzę dobroć.
Chcę, żebyś zobaczył w tym lustrze to samo, co ja.
Dziś wieczorem jest spotkanie. Chciałabym, żebyś na nie poszedł.
Spotykają się w popniedziałki, środy i piątki.
Możesz przychodzić do mnie kiedy tylko zechcesz.
Ale ci ludzie naprawdę potrafią pomóc.
- Muszę już iść. - Zawsze się spieszysz.
Bardzo dziękuję.
Chcę, by pani zrozumiała...
że ja naprawdę staram się być dobry.
- Nie mówiłeś, że masz kumpla w FBI. - Co?
Jest na górze. Opowiedziałam mu o tym facecie w bordowym samochodzie.
Obiecał, że się tym zajmie.
Dzień dobry, Rob.
Możemy porozmawiać?
Derwood Spinks zniknął.
Również jego samochód i parę rzeczy osobistych.
Mój partner widział go wczoraj niedaleko stąd.
Powiedziałeś mu wtedy, że nie widziałeś Spinks'a.
Czy tak?
Nie znam go zbyt dobrze.
Nie powiedziałby mi nawet, że wyjeżdża.
A kto mówi, że wyjechał?
Nie wiem. Czy nie tak myślicie?
Nie. Myślę, że on nie żyje.
Nie wiem, co o tym myśli moja partnerka, ale mnie się wydaje, że...
zabiło go to samo, co Pankow'a.
Co znaczy "to samo"?
Powiem ci coś, co dotychczas udało nam się utrzymać w tajemnicy.
W czaszce Pankow'a nie było mózgu.
Moja partnerka znalazła za to coś zupełnie nowego.
Słuchaj uważnie, bo to naprawdę ciekawe.
W kości twiło coś, co kształtem przypominało mały ząb rekina.
Mamy tu zatem do czynienia z jakimś mutantem.
To nieznany dotąd nauce mięsożerny drapieżnik...
którego można by nazwać potworem.
Potwory nie istnieją.
Nie bądź taki pewien. Wszystko na to wskazuje.
To coś odczuwa biologiczną potrzebę jedzenia.
Pewnie nawet zjadł to mielone, które wyrzuciłeś.
Tak? Dlaczego?
Bo wie, że nie może bezkarnie zabijać.
Wie, że atakując ludzi, naraża się na schwytanie.
Lecz głód nie ustępuje...
i musi zostać zaspokojony w każdy możliwy sposób.
Przepraszam, ale to wygląda tak, jakby pani była dobrym gliną, a pan obłakanym.
Dlaczego mi to wszystko mówicie?
Chyba wiesz dlaczego.
Dziękujemy, panie Roberts.
Skontaktujemy się z panem, gdyby zaszła taka potrzeba.
Uważaj na tego potwora.
Tort czekoladowy z białą polewą...
to dla mnie największa pokusa.
Proszę, wejdź.
Śmiało.
Upiekłam ciasteczka, które moja córka miała zanieść do szkoły.
Leżały na stole, kusząc mnie o 3:00 nad ranem.
Jaki ten świat mały, co?
To twoje pierwsze spotkanie?
Tak.
Czy ktoś chciałby się wypowiedzieć?
Czujesz się na siłach? Są naprawdę wspaniali.
Nie bój się. To pomaga.
Cześć.
Nazywam się Robert Roberts.
Mówią na mnie Rob.
Witaj, Rob!
Mam problemy z jedzeniem.
Zdecydowanie lubię mięso.
Przez całe życie czułem potrzebę jedzenia...
Ale ostatnio...
Od jakiegoś miesiąca...
Stała się ona tak silna, że nie potrafię się jej oprzeć.
Opowiedz nam o tym.
Chodzi głównie o ten smak.
Soczysty, słonawy...
lekko maślany.
I ta faktura... Czuję, jak rozpływa się w ustach.
Jakbyś wbijał zęby w wilgotną chmurkę.
I ten przecudowny smak...
Aż żal połykać.
Chciałoby się obracać je w ustach aż do upojenia.
Pamiętasz mój pierwszy raz?
Tak czy inaczej, to prawdziwy problem.
Co zrobił twój były?
Powiedzial, że jestem za gruba i zniszczę resory w jego samochodzie.
Więc usiadłam na masce i zaczęłam poskakiwać.
Kiedy zjawiła się policja, byli po mojej stronie.
Dziekuję ci, Sylwio.
Dobranoc, Rob.
Dobranoc, Sylwia.
Już idę.
Co się dzieje, do cholery?
O mój Boże! Wezwijcie policję!
Czyżby to pan Derwood Spinks?
Mam mentlik, Rob.
Pomagał ci w remoncie?
Skłamałem panu.
Derwood...
Był wtedy u mnie.
Zagroził, że jeśli wam powiem, to mnie zabije.
Czego nie miałeś nam mówić?
W zeszły piątek zostałem po pracy, żeby wyczyścić zamrażarkę.
Kazał mi iść do domu.
Nie wiedziałem, dlaczego był taki miły.
Ale już w domu zauważyłem...
że mam klucze od śmietnika...
więc wróciłem.
Kiedy nadjechałem, zobaczyłem, jak zmywa krew.
Musiałeś się bać.
To jasne. Ale powinienem był wam od razu powiedzieć.
Poznajesz tego faceta?
Nie.
To prywatny detektyw. Wynajął go były mąż Sylwii.
To Steve Kiziak. Zniknął.
Ostatni raz widziano go w samochodzie pod twoim domem.
Nie widziałeś go?
Nie, nic nie zauważyłem.
Może zapytamy Sylwię.
Chyba nie ma jej w domu.
Cóż, poczekamy na nią.
Nie martw się, Rob. To już długo nie potrwa.
O mój Boże...
Co się stało?
To długa historia.
Po co pani przyszła?
Przechodziłam tędy i postanowiłam, że wpadnę się przywitać.
- Cześć. - Rob, dobrze się czujesz?
Ty to zrobiłeś?
Nie! To Spinks...
No wie pani... To ten, który...
Jak już mówiłem, to długa historia.
Dokąd pójdziesz?
Do znajomych.
Muszę już wyjść. Właśnie teraz.
Na pewno wszystko w porządku?
Tak, czuję się świetnie.
Kiedy byłeś u mnie wczoraj...
wyczułam, że chcesz mi coś powiedzieć.
To było wczoraj.
Dzisiaj już nie chcesz?
Proszę się o mnie nie martwić.
Od godziny 10:38...
nie jestem już pracownikiem firmy Lucky Boy.
Odchodzę.
Przyszłam tu z własnej woli.
Więc jestem wyleczony. Od wczoraj.
Byłeś na tym spotkaniu?
- I jak poszło? - To absolutna strata czasu.
Przykro mi, że tak sądzisz.
Po prostu banda grubasów.
I co z tego?
Może mają...
biologiczną potrzebę objadania się.
Nie pomyślała pani o tym?
Może ja też mam biologiczną potrzebę?
I co w tym złego?!
Czy to już koniec świata?! To tylko biologia.
Z biologią nie da się walczyć.
- To znaczy, że masz już dość poczucia winy? - Właśnie.
I mam dość udawania...
że jestem kimś innym.
To ty zabiłeś, prawda?
Co pani powiedziała?
Stąd to poczucie winy.
Powiesz mi, dlaczego to zrobiłeś?
- Z kim pani rozmawiała? - Z nikim.
Zrozumiałam wszystko po naszym ostatnim spotkaniu.
- Rozmawiała pani z FBI? - Z nikim nie rozmawiałam.
I nie będę bez twojego pozwolenia.
Chcę, żebyś się poddał.
Potrzebujesz pomocy.
Pani nie ma pojęcia.
Mam.
Nie, nie ma pani!
Mówiła pani...
że nie wierzy w potwory...
Prawda?
A co teraz?
Teraz pani wierzy... w potwory?
Biedaku...
Jak ty musisz cierpieć.
- O mój Boże. - Odsuń się, Rob.
- Odsuń się! - Doktor Reinhart, proszę się od niego odsunąć.
- Nie róbcie mu krzywdy. - Znaleźliśmy Sylwię w drodze na wysypisko.
Czy ty nie potrafisz przestać?
Kładź się na podłogę!
Rob, na ziemię!
Pokaż, że jesteś dobrym człowiekiem.
Dlaczego?
Nie mogę być kimś, kim nie jestem.
www.tvsubtitles.net